Yerli yersiz öten Twitter’ın kuşu can sıkıcı durumlar yaratmaya başladı.

Bir konu, durum, olay vs. hakkında aklına bir şeyler gelen ve koşturarak hayatını geçirdiği için uzun uzadıya yazacak vakti olmayan bireyler için Twitter ilaç gibi bir uygulama. “Benimde kendime göre sevdiğim sözler vardır elbet” diyen kişiler “kendi sevdiği sözleri” arkadaşlarına ulaştırmak için, uyanık halkla ilişkiler  firmaları gerilla reklamları yapmak için Twitter’ı aktif olarak kullanıyorlar.

Bunlara ek olarak “selebriti” kişiler de o an ne yaptıklarını paylaşarak magazin dünyasına yeni ve farklı bir boyut getiriyorlar. Aslında mevcut bir olayla ilgili insanlardan kısa, öz ve sıcağı sıcağına (enteresandır, yanlış hatırlamıyorsam bir adam içinde olduğu uçak düşerken Twitter’dan bununla ilgili bir şeyler yazmaya devam etmişti. Baş yakan bir sıcaklık söz konusu) yapılan yorumlar, fikirlerinizi geliştirmek ve olaylara farklı bir açıdan bakabilmeyi sağlamak adına –özellikle sivil toplum örgütlerinin azlığını basın&yayın kuruluşlarının bolluğuyla dengeleyen yerlerde-  çok işe yarıyor.

Bu yönden bakıldığında kendini ifade etmenin en kısa yolu olan Twitter gerçekten başarılı olsa da, TV’deki her şeyi en önce izleyip, hiç utanmadan sonunu söyleyenlerin varlığı fazlalaşınca eksilerin sayısı da ister istemez artıyor. Zira twitter yokken; bir filmin, dizinin vs. sonunu eğer istemezsek (örneğin o dergiyi almaz veya sinema eleştirisi sitelerine girmezsek) öğrenmeme şansına sahiptik. Twitter’la birlikte (Buna diğer sosyal ağ sitelerini de katabiliriz) bir arkadaşınızın iPad ile ilgili yorumuyla, gitmek istediğiniz ve sonunu merak ettiğiniz filmin sonuyla ilgili yorumu arka arkaya yer alabiliyor. Bu yüzden işimiz kendi seçimlerimize değil, sadece şansa bağlı.

Aslında spoiler’lardan kurtulmanın bir yolunu runpee.com gibi siteler kolayca bulmuşlar. Filmin sonu gibi yerleri arka plan rengine boyamak, o yazının sadece seçili olduğu zaman okunabilmesini sağlıyor. Bunu uygulayan runpee ve benzeri siteler mevcutken ve Twitter’ın elinde reply, retweet gibi işlevsel butonlar varken buna benzer bir sistemin oluşturulması fazla zor olmamalı. En azından #spoiler gibi bir uyarıyla ve izne bağlı olarak yayınlanan yazıların varlığı Twitter’ı böyle bir sorundan kolaylıkla kurtarabilir. En azından beni ve benim gibi bu işten keyif almayan bireyleri bir nebze olsun rahatlatabilir.